small__195113032

Badanie popularności terminu Geishy w sieci.

Do przebadania trendu dotyczącego zagadnienia Geishy posłużyłyśmy się stronami Google Books Ngram Viewer oraz The one million tweet map.  Jeśli chodzi o pierwszy wykres,  przedstawia popularność kluczowego słowa w czytelnictwie i  momenty czasowe, w których się ono pojawiało. 
Google Books Ngram Viewer
Wszystko zaczyna się od 1850 roku kiedy zostaje wydana książka pt. ,,The Story of the Geisha Girl ” napisana przez T. Fujimoto. Następne lata nie przynoszą znaczącej popularności, dopiero rok 1896. wtedy zostaje wydana książka pt. ,,The Geisha: a story of a tea house”. Napisali ją  Sidney Jones, Owan Hall oraz Harr Greenbank. Od tego momentu zaineresowanie tematyką geishy wzrasta.
Rok 1902 jest obfity w wydania. Ukazują się wtedy: ,,American Diary of a Japaniese Girl” oraz ,,My Japanise wife: a Japanese idyl”. Raphael Kirchner wydaje serię pocztówek. Zatytuowane są ,,Geisha VIII”.
Rok później ukazuje się ,,The Heart of Hyacinth”.
Kolejny rok to ,,New York Geisha” jest to historia o młodej japonce, pracującej w NY jako hostessa w piano bar, gdzie musi schlebiać i flirtować z klientami, ,,A handbook of modern Japan” i kolejno
(1905 r.) ,,A short history of Japan” i ,,The heart of Japan”.
Od 1902-1907 r. zostało wydawane czasopismo ,,Popular Mechanics”.
W 1915 roku został nakręcony film pt.,,Madam Butterfly”- zapewne wiele publikacji, artykułów zostało umieszczasnych na łamach gazet na ten temat.  popularność tej tematyki ciągle się waha, wzrasta lub maleje.
Natomiast w roku 1917 Taizao Fuijmoto  napisał ksiażkę pt.,,The story of the geisha girl”.
W 1918 roku “Rywalizacja Geishy”- powieść o geishy, która błąkała się pomiędzy miłością a towarzystwem.
1919-1920-,,Japan tourists hand- book 1919″
Rok 1920 przynosi ,,Ręcznie malowane pocztówki dotyczące życia codziennego Japonii”. Od tego roku do 1931 popularność zagadnieniem powoli zaczyna,, spadać”.  choć jeszcze rok 1922 przynosi ,,Przewodnik po japońskich grafikach i przedmiocie” przez Basila Stewarda.
W 1936 roku zostaje wydanych kilka pozycji: m.in. ,,The Geisha”, ,,Changing Japan seen through the camera: Image du Japan”.Kolejna publikacja  przypada na rok 1941-42 kiedy zostaje opublikowana ,,Year of the wild boar: an American woman in Japan” przez Helen Mears.
Od 1941r. następował znaczny spadek popularności trendu Gieshy. Dopiero rok 1949 przyniósł  ksiażkę pt. ,, Geisha”. Od tego momentu zainteresowanie diametralnie, jak nigdy przedtem zaczęło wzrastać. Wszystko zaczyna się jakby na nowo w 1953. Krzywa z wykresu zaczyna piąć się ku górze. W 1957 roku książka ,,A Nisei discovers Japan” Kazuro Miyamoto. 1958 rok to kolejna książka tym razem napisana przez Sydneya Clarca ,,All the best in Japan, with Manila, Hong Kong and Macao”.
Na wykresie widoczny jest stanowczy wzrost zainteresowania  do roku 1962. Wtedy  zostaje osiągnięty najwyższy szczyt popularności hasła.  Zostają opublikowane:
- ,,House of the 10,000 pleasures: a modern study of the geisha and of the streetwalker of Japan” Sarra Harris
- ,,Mr.Seidman and the geisha” Pochodzi z gatunku Fantasy-General Fiction-Humor
- ,,Of Geisha and gangsters” Frederick Joss
Rok 1982 to czas publikacji ,,The Japanese Film : Art and Industry. Napisana przez Joseph L. Anderson i Donald Richie. Dotyczyła m.in. rozwoju produkcji filmowej, języka japońskiego, teatrów”
-“Amerykańska gejsza” Autor: Fenris, Wydanie polskie: 10/2009
„Amerykańska gejsza” to pamiętnik, relacja ze zdarzeń, które miały miejsce naprawdę. Przedstawiony jest tu interesujący portret współczesnego kraju Kwitnącej Wiśni. Odsłania to, co tak naprawdę się tam dzieje: dawanie z siebie wszystkiego, nawet za cenę własnego szczęścia i tożsamości. Pozostający wciąż samotni i puści emocjonalnie klienci i zagubione hostessy- które utraciły własną tożsamość i już nie wiedzą kim są. Jednak, by nie snuć tylko samych negatywnych wizji książki, pozostawiam japońskie powiedzenie: Nana korobi ya oki – upadaj siedem razy, lecz wstawaj osiem.
- Lisa See “Kwiat Śniegu i sekretny wachlarz”, miejsce wydania: Warszawa
data wydania: 2005
Opowieść o dwóch dziewczętach, a potem kobietach i matkach, żyjących w kraju, gdzie świętuje się tylko narodziny chłopca i wszystko jest podporządkowane mężczyznom.
Będąc w rodzinie „trzecim dzieckiem i drugą bezwartościową dziewczynką”, została połączona więzami laotong – dozgonną przyjaźnią – z Kwiatem Śniegu, urodzoną tego samego dnia i o tej samej godzinie. Przez lata będą sobie przesyłać tytułowy „sekretny wachlarz”, zapisując w nim przełomowe chwile swego życia i rzadkie momenty szczęścia, zapisując szczególnie, bo przeznaczonym wyłącznie dla kobiet pismem nu shu, którego każde słowo jest umieszczone w odpowiednim kontekście, a „z błędnego odczytania znaków wynikła już niejedna tragedia”.
-“Gejsza: Żywa tradycja” autorstwa Aihara Kyoko, Wydanie: Warszawa, 2005.
Książka opisuje każdy aspekt życia tych wyjątkowych kobiet: poczynając od ich wyrafinowanego stroju, fryzury i makijażu, poprzez ceremonie i rytuały oraz doskonalenie artystycznych umiejętności, aż po relacje z mężczyznami i światem zewnętrznym.
-“Cesarzowa Orchidea” Anchee Min, Wydawnictwo: Albatros 2003
Książka jest swoistego rodzaju pamiętnikiem kobiety Yehonali, która dzięki urodzie, przebiegłości i inteligencji dostała się na sam szczyt chińskiego dworu cesarskiego. Uciekając przed biedą i małżeństwem z uzależnionym od opium kuzynem trafia na konkurs, w trakcie którego wybierane są kobiety dla cesarza. Kandydatek jest tysiące, a miejsce cesarzowej – jedno. Po morderczej konkurencji Yehonala staje się jedną z siedmiu oficjalnych żon cesarza. Jej szczęście zdawało się ogromne jednak szybko życie odarło ją ze złudzeń. Już po kilku miesiącach zrozumiała, że jeżeli nie zacznie brać udziału w dworskich intrygach na śmierć i życie, to Jej rola ograniczy się jedynie do czekania w łożu na przybycie małżonka. Co więcej – prawdopodobnie na czekaniu upłynie jej młodość, a mąż i tak nie przybędzie. Działając przy pomocy oddanego eunucha osiąga sukces. Staje się najważniejszą kobietą w życiu cesarza. Na dodatek daje mu jedynego syna, co stanowczo wzmacnia jej pozycje na dworze.
- GEJSZA. Świat japońskiej tradycji, elegancji i sztuki John’a Gallagher’a, Wydawnictwo Arkady, Wrzesień 2005
Jest to przede wszystkim album z mnóstwem zdjęć dzięki którym życie gejszy staje się mniej tajemnicze i ogromnie interesujące. Książka składa się z 6 rozdziałów, które kolejno opowiadają o tych pięknych japońskich kobietach:
1. Dzielnice gejsz – hanamachi
2. Historia gejsz
3. Zostać gejszą
4. Dzień gejszy
5. Strój gejszy
6. Gejsze w nowoczesnym świecie
Autor kładzie także ogromny nacisk na zachowanie wszelkiego rodzaju nazw japońskich, które na początku stają się męczące jednak dzięki częstemu powtarzaniu tych nazw czytelnik je nieświadomie zapamiętuje.
-“Gejsza” Lizy Dalby, miejsce wydania: Warszawa, data wydania: 2001
Autorka mieszkała przez rok w Japonii studiując świat gejsz, ich kulturę i zwyczaje. Z jej doświadczeń i obserwacji zrodziła się ta książka wszechstronnie opisująca to niezwykłe zjawisko japońskiej tradycji i kultury.
-Artur Golden- „wyznania gejszy”, Rok pierwszego wydania: 1997
Mała dziewczynka o imieniu Chiyo, wraz z starszą siostrą Satsu, ojcem i śmiertelnie chorą matką, mieszkają ubogo w “trzęsichatce” nad morzem. Jako zaledwie dziewięcioletnia Chiyo zostaje rozdzielona z rodzicami, a potem z ukochaną siostrą. Satsu trafia do burdelu, a Sayuri, zachwycając swoją urodą i błękitnymi oczami, rozpoczyna naukę, by stać się gejszą. Pewnego razu dziewczynka spotyka bogatego mężczyznę, otoczony gejszami, Prezesa. Od tego momentu nurtuje ją pytanie: Czy jeszcze kiedyś go spotkam? Stawia sobie za cel, by stać się wspaniałą i sławną gejszą, co jej w przyszłości pomoże odnaleźć Prezesa. Jej droga nie będzie usłana różami i będzie musiała się zmagać z wieloma przykrościami. Czy jej się uda spotkać mężczyznę swojego życia i stać się sławną gejszą? Jakie utrudnienia ją czekają? Tego dowiecie się czytając Wyznania gejszy.
-Gejsza z Gion” Mineko Iwaszki, Data premiery: 2006-07-26
Autobiografia najsłynniejszej japońskiej gejszy, Mineko Iwasaki, odsłaniająca owiane tajemnicą kulisy działalności legendarnej dzielnicy rozrywki Gion Kobu w Kioto. Życie autorki posłużyło za kanwę bestsellerowej powieści o gejszach Iwasaki nie była jednak zadowolona z przedstawionej w książce historii jej losów i napisała własną niezafałszowaną wersję.
 Google Trends
Korzystając z programu Google Trend jesteśmy w stanie sprawdzić ile razy w danym odcinku czasu interesujące nas hasło było obiektem poszukiwań osób z całego świata, a konkretniej- jak często było wpisywane w wyszukiwarkę Google.
Na przestrzeni niecałych 9 lat, od 2004 roku do teraz, Google Trend wspomina 11 zdarzeń lub sytuacji zamieszczonych w ówczesnym czasie w danych serwisach prasowych, które niejako przyczyniły się do rozpowszechnienia, promowania za czym idzie także poszukiwanie wiadomości o tematyce gejsz.
Zaczynając od roku 2004, pierwszym wyszczególnionym zdarzeniem jest opisany w The State, amerykańskim serwisie informacyjnym, wybór Japońskiej aktorki- Zhang Ziyi na odtwórczynię głównej roli w filmie ,,Wyznania Gejszy”. Po tym wydarzeniu nastąpił drobny wzrost zainteresowania tematem gejsz, aż do lipca 2005 roku, kiedy to na 4 miesiące przed światową premierą wspomnianego filmu nastąpił niesamowity wzrost ilości informacji na temat gejsz wyszukiwanych poprzez przeglądarkę Google. Kiedy w listopadzie 2005 roku ,,Wyznania Gejszy” trafiły na ekrany kin, jeszcze przez jakiś czas tematyka ta była bardzo pożądaną. W styczniu 2006 Japoński rząd sprzeciwił się wobec emisji filmu, ten został wyrzucony z kinowych repertuarów. Powodem tego radykalnego posunięcia były podejrzenia i obawy rządu, iż ,,Wyznania Gejszy” mogą powodować w pewnym sensie odwrócenie się i negatywne spojrzenie innych narodowości na wieloletnią japońską kulturę, prowokować ,,antyjapońskie” nastroje, o czym mogliśmy przeczytac w International Herald Tribune. We wrześniu nie było już śladu po nagłym, spektakularnym zainteresowaniu wywołanym przez film- 9 miesięcy wystarczyło, by zmalała popularność poszukiwania informacji o gejszach. Spadła ona do stanu około z około wiosny 2005, który dotychczas, z niezbyt spektakularnymi wahaniami jest na mniej więcej tym samym poziomie. Kolejnymi wyróżnionymi przez Google Trend wydarzeniami jest opisany w artykule w Brisbane Times w październiku 2009 roku temat kontrowersyjnych prac artysty fotografika Nobuyoshi Araki przedstawiających Japonki jako gejsze leżące spętane sznurami na podłodze. Zainteresowanie tematem nieznacznie wzrosło- w kwietniu 2010 w niemieckim dzienniku Welt Online wspomniano o japońskiej artystce, która przed karierą muzyczną starała się wniknąć w tajniki bycia gejszą. W lipcu 2010 Cargaly Herald zamieściło artykuł o możliwości kontaktu z gejszami nie tylko- jak kiedyś- dla osób bardzo majętnych, istnieje bowiem możliwość spotkań z gejszami- a w zasadzie dziewczętami szkolonymi do statusu gejsz, czyli maiko. Różnica polega na tym, że maiko można spotkać w specjalnie do tego przeznaczonych miejscach, nie organizują one jednak czasu nalewając herbatę bogatym biznesmenom, lecz w ramach praktyki przed właściwym wykonywaniem ,,zawodu”, są towarzyszkami do konwersacji po prostu przy kuflu piwa, co umożliwia obcowanie z kulturą gejsz nie tylko osobom o wysokim statusie majątkowym. Dwa kolejne artykuły- z października 2010 i marca 2011 opowiadają o wrażeniach reportera z Gion- jednej z pięciu dzielnic gejsz w Kioto, oraz wyznania najstarszej gejszy ww Japońskim miasteczku Kamaishi po tsunami jakie nawiedziło Japonię w 2011 roku. Wszystkie z zamieszczonych na Google Trend artykułów po roku 2008 miały miejsce podczas drobnych wzrostów zainteresowania omawianą tematyką. Po marcu 2011 następuje rok podczas którego wyszukiwanie tematyki gejsz w wyszukiwarce Google utrzymuje się na stałym poziomie, nadal jednak bardzo podobnym do stanu sprzed roku czy dwóch. W marcu 2012 wokalistka Rihanna i zespół Coldplay nawiązują współpracę i nagrywają wspólny utwór- Princess of China, w którym widać liczne akcenty związane z kulturą gejsz. 4 miesiące później, na portalu JPPN.com ukazuje się artykuł na temat młodej piosenkarki o pseudonimie Momo Geisha, zaś we wrześniu plotkarski portal The Sun opisuje nową bieliznę marki Victoria’s Secret inspirowaną ubiorem dalekowschodnich kobiet i wyraźnie nawiązująca do Japońskimi czy Chińskimi deseni i kroju ubiorów i dodatków.
Podsumowując- od 2004 roku zainteresowanie i wyszukiwanie informacji na temat gejsz za pomocą wyszukiwarki Google stało na mniej więcej równym poziomie- poza ponad rokiem 2006 i połową 2005, obfitym w zainteresowanie tą tematyką z racji na wydania głośnego filmu ,,Wyznania Gejszy”. Najwyższy współczynnik zainteresowania przypadł na styczeń 2006. Przed sławą ,,Wyznań gejszy”, czyli od początku 2004 do lipca 2005 roku zainteresowanie tematem wahało się z granicach od 9 do 14 % względem najwyższego zainteresowania ze stycznia 2006, zaś od początku roku 2007 do teraz- 12 a 20%.
</p>

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>